به گزارش گزیده جهان فولاد، ارزیابی هفتگی مؤسسه بازار فلزات شانگهای (SMM) از بازار ایران نشان می‌دهد قیمت‌های پیشنهادی صادراتی شمش فولادی در هفته منتهی به ۲۳ اکتبر افزایش یافته است؛ هم‌زمان، محدودیت برق و گاز طبیعی تولید چند کارخانه را مختل کرده و عرضه قابل‌صادرات را کاهش داده است. این گزارش از افزایش قیمت پیشنهادی خبر می‌دهد، اما نشانه‌ای از بهبود تقاضای نهایی یا افزایش حجم معاملات ارائه نمی‌کند.
بر اساس این ارزیابی که در ۲۳ اکتبر منتشر شد، پیشنهادهای صادراتی شمش ایران حدود ۱۰ دلار در هر تن نسبت به هفته قبل افزایش یافت و به محدوده ۴۱۸ تا ۴۳۰ دلار در هر تن فوب رسید. SMM از معامله ۳۰ هزار تن شمش برای حمل در نوامبر با قیمت ۴۱۸ دلار فوب بندرعباس به مقصد خلیج فارس، و ثبت سفارش ۲۰ هزار تنی شمش مرغوب گرید 3SP با قیمت ۴۲۴ دلار فوب خبر داده است. این ارقام به معاملات و پیشنهادهای گزارش‌شده در بازار مربوط‌اند و به‌تنهایی نماینده میانگین قیمت کل صادرات ایران نیستند.
SMM علت اصلی رشد قیمت پیشنهادی را محدودشدن عرضه صادراتی می‌داند. در این گزارش آمده است کمبود شدید برق و گاز طبیعی، برخی کارخانه‌ها را به کاهش تولید، انجام تعمیرات یا نگه‌داشتن شمش برای مصرف در خطوط نورد واداشته است. با این حال، گزارش مقدار کاهش تولید، نام واحدهای درگیر یا سهم آن‌ها از تولید کشور را مشخص نمی‌کند. بنابراین نمی‌توان این ارزیابی بازار را معادل آمار ملی تولید دانست.
در تجارت زمینی نیز SMM از فروش محموله‌های کوچک به شمال عراق در محدوده ۴۲۵ تا ۴۳۰ دلار در هر تن FCA مرز و معامله‌ای به مقصد حمص سوریه با قیمت ۵۰۵ دلار در هر تن DAP خبر داده است. در بخش دریایی، این مؤسسه نرخ حمل مسیر عمان را پس از حادثه گزارش‌شده در خلیج فارس در ۲۲ اکتبر، ۲۵ تا ۳۰ دلار در هر تن اعلام کرده است. این افزایش هزینه می‌تواند فاصله میان قیمت پیشنهادی فروشنده و قیمتی را که خریدار حاضر به پرداخت آن است بیشتر کند؛ اما گزارش، اثر آن بر حجم نهایی معاملات را اندازه‌گیری نکرده است.
تصویر بازار یکدست نیست: به گفته SMM، ارزش ریال در بازار آزاد طی هفته حدود ۲.۵ درصد کاهش یافت، در حالی که قیمت ریالی شمش در بورس کالای ایران ۱.۳۴ درصد پایین آمد. این ارقام در همان ارزیابی هفتگی آمده‌اند و به‌طور مستقل با داده‌های رسمی یا گزارش تولیدکنندگان تطبیق داده نشده‌اند. برای فعالان بازار، پیام اصلی این است که افزایش قیمت صادراتی ممکن است بیش از آنکه از رونق تقاضا ناشی شود، بازتاب محدودیت عرضه باشد. اگر افت تولید ادامه یابد، توان پاسخ‌گویی صادرکنندگان کاهش می‌یابد؛ و اگر هزینه حمل بالا بماند، تبدیل پیشنهادهای قیمتی به معامله دشوارتر می‌شود.
