به گزارش گزیده جهان فولاد، گزارش هفتگی تازه مؤسسه شانگهای متالز مارکت (SMM) نشان میدهد کاهش عرضه، بهتدریج جای ضعف تقاضا را بهعنوان عامل اصلی تعیینکننده در بازار فولاد ایران گرفته است. در این گزارش که ۹ اکتبر منتشر شد، قیمت بیلت و اسلب معاملهشده در بورس کالای ایران نسبت به هفته قبل ۱۴ درصد افزایش یافته و حجم معاملات اسلب به ۶۱ هزار تن رسیده است.
بخشی از اطلاعات مربوط به قیمت صادراتی بیلت، پیشتر در گزارش روز گذشته گزیده جهان فولاد منعکس شده بود؛ اما گزارش جدید تصویر کاملتری از ارتباط بازار داخلی و صادرات ارائه میکند. بر اساس ارزیابی SMM، عرضه محدود در داخل و تقاضای نسبتاً قوی، بخشی از محصولی را که میتوانست به صادرات اختصاص یابد جذب کرده است.
پیشنهادهای صادراتی بیلت ایران در محدوده ۴۱۰ تا ۴۱۵ دلار بهازای هر تن فوب قرار گرفته و دستکم یک محموله ۱۰ هزار تنی بیلت 3SP با قیمت ۴۱۳ دلار فوب برای ارسال به منطقه خلیج فارس معامله شده است. در بازار اسلب، سطحی که از نظر SMM قابلیت تبدیلشدن به معامله دارد حدود ۴۰۵ تا ۴۱۰ دلار فوب برآورد شده، درحالیکه قیمت هدف کارخانهها ۴۳۰ تا ۴۳۵ دلار بوده است. فاصله میان این دو سطح باعث شده یک تولیدکننده پیشنهاد فروش خود را پس بگیرد.
این اختلاف، شکاف میان انتظار فروشندگان و قدرت خرید بازار را نشان میدهد. افزایش قیمت داخلی لزوماً به معنای پذیرش همان افزایش در بازار صادراتی نیست؛ بهویژه زمانی که خریدار باید هزینه حمل، ریسک تأخیر و محدودیتهای مالی تجارت با ایران را نیز محاسبه کند.
در محصولات نهایی، قیمت پیشنهادی میلگرد صادراتی ایران به ۴۵۵ تا ۴۷۷ دلار بهازای هر تن FCA مرز رسیده و مفتول نیز در محدوده ۵۱۰ تا ۵۳۰ دلار FCA عرضه شده است. SMM همچنین گزارش داده محمولههای ماه اکتبر ورق گرم ایران برای عراق در محدوده ۵۴۵ تا ۵۶۰ دلار بهازای هر تن FCA مرز معامله شدهاند. کرایه حمل محمولههای کمتر از پنج هزار تن از بندرعباس به عمان و امارات نیز حدود ۱۷ تا ۲۰ دلار در هر تن اعلام شده است.
SMM کمبود برق و گاز، تعمیرات بعضی کارخانهها، نگهداری بیلت برای مصرف خطوط نورد و دشواری تأمین فروآلیاژ، مواد نسوز و زغال ککشو را از عوامل محدودیت عرضه دانسته است. زمان تحویل نیز ۴۵ تا ۶۰ روز برآورد شده است. این موارد ارزیابی بازار SMM هستند و هنوز با آمار رسمی تفکیکی تولید کارخانهها تأیید نشدهاند.
برای ارتباطات گزیده جهان فولاد، پیام اصلی این خبر صرفاً افزایش قیمت نیست: محدودیت نهاده و انرژی اکنون بر نحوه تخصیص محصول میان بازار داخلی، خطوط نورد و صادرات اثر میگذارد. اگر این روند ادامه پیدا کند، احتمالاً حجم معاملات صادراتی بیش از قیمتهای پیشنهادی اهمیت خواهد یافت؛ زیرا بالا رفتن پیشنهادها بدون پذیرش خریداران الزاماً به افزایش درآمد صادراتی منجر نمیشود.




