صنعت فولاد جهان در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ در یک نقطه عطف ساختاری قرار دارد؛ جایی که تقاطع سه متغیر کلیدی شامل مازاد ظرفیت جهانی، تغییر الگوی مصرف در چین و ضربالاجلهای کاهش کربن (بهویژه الزامات CBAM اروپا)، ژئوپلیتیک این صنعت را دگرگون کرده است.






























۱. انقضای مزیت مقیاس سنتیرقابت مبتنی بر قیمت و حجم خام در مقاطع طویل ساختمانی به بنبست رسیده است. دامپینگ ناشی از مازاد ظرفیت چین، حاشیه سود کارخانههای سنتی کوره بلند (BF-BOF) را در بازارهای آزاد به حداقل رسانده است.
۲. مالیات کربن؛ فیلتر ورود به بازارهای تراز اولبا نزدیک شدن به مراحل اجرایی جریمههای نقدی سازوکار تعدیل مرزی کربن اروپا (CBAM)، محصولات با شدت انتشار بالاتر از ۱.۲ تن کربن به ازای هر تن فولاد، مزیت قیمتی خود را در بازارهای اروپایی از دست خواهند داد.
۳. مزیت ساختاری خاورمیانه و گلوگاههاتکیه تولید منطقهای بر کورههای قوس الکتریکی (EAF) و احیای مستقیم گازی (DRI)، یک مزیت ذاتی در انتشار کربن (حدود ۱.۰ تن در برابر ۲.۲ تنِ کوره بلند) فراهم کرده است. با این حال، حفظ این جایگاه مشروط به تسریع در تامین پایدار حاملهای انرژی، استفاده از قراضه باکیفیت و حرکت به سمت هیدروژن جهت تولید فولاد با کربن کمتر از ۰.۵ تن است.
(دلیل قرار نگرفتن ایران در جایگاه دهم، آن است که مجموع تولید فولاد ویتنام در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ از ایران پیشی گرفته است. ویتنام با ثبت تولید ۱۵.۲ میلیون تن فولاد، توانسته جایگاه دهم فهرست بزرگترین تولیدکنندگان فولاد جهان را به خود اختصاص دهد.)
استانبول، میزبان هشتمین دوره متال اکسپو در شهریور ۱۴۰۵
صنعت فولاد جهان بار دیگر نگاهها را به استانبول میدوزد. هشتمین دوره نمایشگاه بینالمللی متال...
جزئیات بیشترDetails





